Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

"η χρυσή τομή"












- είναι απαραίτητες οι «χρυσές μετριότητες» στη ζωή

καταπιάνονται με όλα τα δυσεπίλυτα προβλήματα

και αγωνίζονται να επιτύχουν την ισορροπία -


οπαδός φανατικός του Πυθαγόρα

και της χρυσής τομής του...

κι αν μια ζωή ως χρυσή μετριότητα διαβιώ

παλεύοντας - μάταια - για την ποθητή αρμονία...

αυτό το παλιόπαιδο ο Αλέξανδρος φταίει

εκείνος μου έδωσε την ιδέα

και φοβούμαι μήπως τη λύση του γόρδιου δεσμού

κάποια στιγμή απαρέγκλιτα εφαρμόσω

εγώ!

μια χρυσή μετριότητα…

21 σχόλια:

logia είπε...

δεν ξέρω
δεν πολυσυμπαθώ
τη μέση οδό
τη μέση λύση
τη χρυσή τομή

πειράζει;
καλημέρα

Margo είπε...

Η χρυσή τομή ήταν από τα πράγματα που λάτρεψα σαν έννοια στο σχολείο και αργότερα στην ζωγραφική, η έννοια της ισορροπίας μιας κρυφής αρμονίας που μπορεί να δοθεί με πολλούς τρόπους.
Στον άνθρωπο πιστεύω δεν είναι τόσο εύκολο. Είναι τόσο σχετική η έννοια ισορροπία όταν μιλάμε για το χάος της ανθρώπινης ψυχής, πόσο μάλλον για ένα σύνολο ανθρώπων.
Όπως και να έχει μου άρεσε πολύ το ποίημά σου όπως και το σχεδιάγραμμα που το συνοδεύει.
Καλή βδομάδα εύχομαι!

IZA είπε...

Οι χρυσές μετριότητες, οι "μετρίως μέτριοι και πάντα μετρημένοι", χωρίς ιδιαίτερες φανφάρες, προσηλωμένοι στο στόχο τους συνήθως πετύχουν περισσότερα πράγματα από τις εντυπωσιακές, υπερφίαλες προσωπικότητες. Καλή σου νύχτα.

50fm είπε...

Όσο χρυσή και αν είναι η μετριότητα δεν παύει να ακολουθεί το μέσο όρο. Ούτε σοβαρό ελάττωμα διαθέτει ούτε όμως και χάρισμα.
Έχει ενδιαφέρον άραγε...
Α...μπα,δεν έχει!
Καλό βράδυ!

απλο"Ποιηση" είπε...

καλημέρα Νέλλη,
και βέβαια δεν πειράζει
των άκρων...λοιπόν...

απλο"Ποιηση" είπε...

η μαγεία της μουσικής, της ζωγραφικής, της τέχνης γενικότερα
βασίζεται πάνω στην...ευαίσθητη ισορροπία... στην αρμονία...

καλημέρα Μάργκο μου,
της μουσικής και της ζωγραφικής...

απλο"Ποιηση" είπε...

η ήρεμη και προπαντός πάντα σίγουρη δύναμη...

ΙΖΑ μου, καλημέρα

fotini είπε...

μια ύπαρξη που χρυσή μετριότητα αυτοβαφτίζεται πόσο μέτρια μπορεί να ναι?
γιατί θέλει "αρετή κ τόλμη" για να δεχθεί κανεις τα όρια του
και θέλει μεγαλείο ψυχής για να παλέψει να διατηρήσει τις ισορροπίες σε ένα κόσμο πλέον ανισόρροπο
όταν μάλιστα " φοβούμαι μήπως τη λύση του γόρδιου δεσμού
κάποια στιγμή απαρέγκλιτα εφαρμόσω
εγώ!", τότε με συγχωρείς που θα σε "ενοχλήσω" μα απο τη θέση του μετριου οφείλω να σε μετακινήσω.


την καλήμερα μου
μια ακόμα χρυσή μετριότητα σου κλείνει συνωμοτικά το μάτι

απλο"Ποιηση" είπε...

καλημέρα Όλγα,
της δημιουργίας και του πάθους...

κι αν δεν υπήρχαν θα έπρεπε να τις εφεύρουμε...τις χρυσές μετριότητες...
διαφορετικά
η όποια...ισορροπία
η αρμονία
θα ήταν δύσκολο έως αδύνατο
να επιτευχθούν...

απλο"Ποιηση" είπε...

νάσαι καλά Φωτεινή μου!
μ' έπιασες...

καλή σου μέρα!

fotini είπε...

πως θα μπορούσα να μη σε "πιασω" όταν τις σκέψεις μου αναγνώρισα μες τις αράδες τις δικές σου????

;)

απλο"Ποιηση" είπε...

τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται;
ή μήπως
οι χρυσές μετριότητες;

fotini είπε...

χαχαχα!! πάντως τέμνονται στο χρυσο σημειο σημειο του πνεύματος τους!

Merlin είπε...

Η Χρυσή μετριότητα θελει πλατινενια δυναμη και υπομονη. Θελει πολλα... που δεν ειναι μέτρια για να επιτευχθει.

Ειναι μετριοτητα που δεν απευθυνεται σε μετριους!

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...

Θέλει Αρετή και Τόλμη η Χρυσή Μετριότητα...

έτσι νομίζω...
δύσκολο έργο...

Καλημέρα φίλε μου!

απλο"Ποιηση" είπε...

δεν έχεις άδικο
Merlin,

καλή σου μέρα!

απλο"Ποιηση" είπε...

καλημέρα Ευαγγελία,
το αιχμηρού λόγου ...
που ανάβει
φωτιές!

Scorpios είπε...

Μμμμμ ο Γορδιος Δεσμός απαιτεί φίλε μουκάτι παραπάνω από τη χρυσή μετριότητα, αλλα η γοητεία της λύσης του βρίσκεται στην απλότητα των κινήσεων και των λέξεων. Κάπου εκεί ισως βρίσκεται η χρυσή σου τομή που κι εσυ ψάχνεις να βρείς. Σου εύχομαι να τη βρείς.

Να έχεις ένα καλό βράδυ

απλο"Ποιηση" είπε...

σ΄ ευχαριστώ, Σκορπιέ
τα λόγια σου απλά και μετρημένα
ισορροπούν ανάμεσα στη χρυσή τομή
και το γόρδιο δεσμό

καλό βράδυ!

Margo είπε...

Πέρασα από εδώ Νίκο μου να σου ευχηθώ καλή Ανάσταση και να περάσεις πολύ όμορφα με όσους αγαπάς!

Σε φιλώ:)

απλο"Ποιηση" είπε...

νάσαι καλά Μάργκο μου,
καλή Λαμπρή εύχομαι
μαζί με τους αγαπημένους σου...